Over Dederiek

Ik ben een beelddenker. Of beter: een “beeld-voeler”. Bij mij komt de wereld binnen via beelden. Wat mij steeds weer raakt is de verbinding die er ligt tussen mijn lichaam en mijn persoonlijke verhaal en ervaringen. In het léven van mijn verhaal kom ik altijd weer bij mijn voelende lichaam uit. Zij doet mij voelen dat het nodig is mijn levenservaringen te erkennen en te omarmen, omdat ze me gemaakt hebben tot wie ik ben: uniek Dederiek.

De haptonomie en haptotherapie én tevens de beelden en metaforen uit verhalen zijn voor mij een middel geworden om me steeds dieper te verbinden met mijn eigen verhaal. Haar niet als mijn last – maar als een uitdrukking van die ik ben – te gaan ervaren. De haptonomie brengt mij middels mijn voelende lichaam bij mijn eigen verhalen. De onpersoonlijke verhalen, zoals mythen en sprookjes, helpen mij via de beelden te verbinden met delen van mezelf, die ik eerder niet onder ogen kon zien. Beide helpen me om compassie te voelen voor mijn eigen verhaal.

In het werken met het “bezielde lichaam” ( het lichaam dat bewoond wordt door een ziel), met het aanreiken van ervaringen én met onpersoonlijke verhalen, komt voor mij alles samen waarvoor ik warm-loop: lichaam, voelen, beelden en verbinden. Daarmee werk ik vanuit dat wat dicht bij mezelf ligt en kan ik putten uit mijn eigen bron.

Mijn naam is Dederiek Daum (1965). Ik woon in Zutphen, ik ben getrouwd en moeder. In mijn verschillende soorten werk als haptotherapeute, later met stervende mensen, als ook ooit met barende vrouwen en jonge moeders (kraamzorg) heb ik mensen ontmoet in hun grootste kwetsbaarheid en kracht. Maskers mochten afvallen. Geboorte en sterven zijn voor mij beide momenten, waarin ik de puurheid en authenticiteit van een mens kan ervaren. Dat is precies waar ik mezelf en een ander hoop te ontmoeten.